تبلیغات
ساقی لاهوتیان

رهیافتی به سوی معارف علوی

ایام سیاه تاریخ اسلام
نظرات |

فارغ از هر گونه بحث و جدل بر سر ایام محسنیه (بودن یا نبودن) ، مروری بر اتفاقات مهم این ایام داریم :

1-      دوشنبه 28 صفر (11ه.ق) روز شهادت خاتم الانبیاء و بلافاصله تشکیل شورای ملعونه ی سقیفه.

2-     چهارشنبه 30 صفر (11ه.ق) هجوم اول به درب خانه ی حضرت زهرا (س).

3-     یکشنبه 4 ربیع الاول (11ه.ق) هجوم دوم و سوم به درب خانه ی مولا و روز آتش زدن درب خانه و شهادت حضرت محسن (صلوات الله علیه) و بردن مولا به مسجد.

4-     پنجشنبه 8 ربیع الاول (11ه.ق) روز غصب فدک و واقعه ی کوچه


اگر هم قبول نداریم که این اتفاقات افتاده است ، دلیل بر توهین به ساحت حضرت محسن بن علی علیه السلام نیست ، که به فرموده ای مولا علی اولین پرونده ی روز قیامت ، پرونده محسن است که در دادگاه عدل الهی به آن رسیدگی می شود .

کسی اصرار بر عزا گرفتن ندارد ، اصل بحث این ست که آیندگان ما هیچگاه نباید سقیفه را فراموش کنند ، در این معرکه هیزم بیار دشمن نباشیم .و ما وظیفه داریم که واقعیت های تاریخ اسلام را به نسل بعد از خود انتقال دهیم همان طور که بزرگان شیعه هم چون شهید اول و شهید ثانی با نثار خن گرانبهای خویش این معارف حقه را به نسل های بعدی خود منتقل نمودند .






:: مرتبط با: شبهات ,
نویسنده : مسعود .د
تاریخ : پنجشنبه 11 آذر 1395
زمان : 04:08 ب.ظ
شاه خراسان
نظرات |

ای صاحب روضه ی " یابن الشبیب ..." 
دیدار ما ، صحن طلا کی می شود  نصیب؟

از عرش می رسد این بانگ و این نهیب 
بر درد بی علاج ، شاه خراسان شده طبیب .....



نویسنده : مسعود .د
تاریخ : سه شنبه 9 آذر 1395
زمان : 01:28 ب.ظ
انگار .... خواب ...
نظرات |

انگار در این شهر همه هستند الا تو ...

وقتی قرار نیست ببینمت ...

پس چرا آمدی به خوابم ....؟

به معبر گفتم کسی را که سال ها ندیده ام آمد به خوابم ! 

معبّر گفت برایش یس بخوان ....شاید گرفتار شده است ....

یس خواندم ... شاید کمی آرام بگیرم ...

ولی هنوز دلم طوفانی است ....

 لطفا به خوابم نیا ....


براساس واقعیت .... عشق قدیمی از نوع یک طرفه فراموش نمیشود هرگز !
- درد عشقی کشیده ام که مپرس ....










نویسنده : مسعود .د
تاریخ : شنبه 6 آذر 1395
زمان : 07:34 ب.ظ
غریب
نظرات |

 ای غریب ترین مسافر جاده نجف - کربلا...

در کدام موکب  ... امشب را بسر می بری ..؟

نکند مهمان آن پیر زن عراقی شده ای ...

که از صبح تا غروب به دنبال زائر است ...

که هیچکس اعتنایش می کند ...

حتما بخاطر "بالعباس " گفتن هایش ...

نتوانستی دعوتش را رد کنی ...

چون به نام عمو جان حساس هستید آقا !

راستی آقا !

در مسیر زمرمه هایت چیست ؟

زبانم لال ...برای! .... برای! ... برای! .....گناه شیعیان که استغفار نمی کنی!!!!

 ای غریب ترین مسافر جاده نجف - کربلا...

کمی هم به فکر خودت باش !












نویسنده : مسعود .د
تاریخ : چهارشنبه 26 آبان 1395
زمان : 04:48 ب.ظ
حسرت
نظرات |

من و حسرت یک حرم ...

دلم جاماند و نرفت ...

دل خوشیمان شده ...

دیدن  عکس های ارسالی رفقا ...

سلفی اربعین ...چیز دیگریست ...

حسرت است و دیگر هیچ ...








نویسنده : مسعود .د
تاریخ : یکشنبه 23 آبان 1395
زمان : 08:32 ب.ظ
خاک بهشتی
نظرات |

مگر ای کربلا خاک بهشتی؟

که خاکی مشک بو عنبر سرشتی!


هر ماه در عزای تو ماه محرم است
هرجا بود به یاد غمت کربلا حسین

حسرت برم به محتضری که آخرین نفس 
روی تو دید و خنده زد و گفت «یا حسین»



لینک دانلود صوت
http://bayanbox.ir/id/8357486390023286520?view&format=mp3


نویسنده : مسعود .د
تاریخ : شنبه 22 آبان 1395
زمان : 08:05 ب.ظ
باید
نظرات |


باید که فریاد کشید ...

قاضی شهر را  در بند  کشید ...

محکمه ها را به آتش کشید ...

با حکم عشق ...

بر جرم عاشقان قلم عفو را کشید ...


بر همه دیوارهای شهر علامت  "داعشق"  را کشید 
"دولت احساسی عشق "



پ ن : همینجوری نوشت ... جدی نگیرید ازین جرات ها نداریم ...








نویسنده : مسعود .د
تاریخ : سه شنبه 18 آبان 1395
زمان : 06:25 ب.ظ
هفتم صفر؛ روز ماتم یا سرور شیعیان؟ + فتاوای مراجع
نظرات |



گرچه به پا کردن مراسم عزاداری برای حضرات معصومین(ع)، از جهت مظلومیت‌ آنان و فضیلت این آیین‌ها در تمام اعصار پسندیده است، اما حقیقت آن است که درباره تاریخ دقیق ولادت و شهادت برخی معصومین(ع) به دلایل مختلف، اختلافات بسیاری در نقل‌ها به چشم می‌خورد.

درباره هفتم ماه صفر دو قول مشهور وجود دارد: قول مشهورتر حاکی از ولادت امام موسی کاظم(ع) در چنین روزی است که به دلیل آن‌که در تقویم رسمی کشور ثبت شده و رسانه‌ای‌تر است، نسبت به قول دیگر یعنی شهادت امام حسن مجتبی(ع)، بیشتر توجه مردم را به خود جلب می‌کند؛ برخی از منابع برخلاف قول مشهور 28 صفر، روز هفتم این ماه را روز شهادت امام حسن مجتبی(ع) برشمرده‌اند.

واقعیت آن است که از هیچ‌یک از این دو مناسبت نمی‌توان گذشت. در شهر قم که اکنون قطب حوزه‌های علمی جهان تشیع محسوب می‌شود، از سال‌ها پیش رسم بوده که در هفتم صفر، گذشته از گرامی‌داشت روز ولادت امام موسی کاظم(ع)، برای شهادت امام حسن مجتبی(ع) نیز مراسم سوک و ماتم برگزار می‌شود، برخی از اماکن و معابر سیاهپوش شده و هیئاتی برای عزاداری به راه می‌افتد.

گفته می‌شود، معمول شیعیان غیر ایرانی و به‌ویژه شیعیان عراق هفتم صفر را شهادت امام حسن(ع) دانسته و در این مناسبت عزاداری می‌کنند. ظاهراً پیش از روی کار آمدن دولت صفوی، سایر شیعیان و عمدتاً شیعیان عراق، بر خلاف منابع مستند و موثق تاریخی، روز هفتم صفر را روز شهادت امام حسن مجتبی(ع) اعلام و در آن روز عزاداری می‌کردند.

همچنین نقل است که مرحوم آیت‌الله‌العظمی شیخ عبدالکریم حائری یزدی که در کربلا و نجف درس خوانده بود، بعد از هجرت از نجف به ایران، این روش را از علمای نجف و کربلا به ایران و قم انتقال داد و از آن زمان به بعد، علما در این روز برای امام حسن مجتبی(ع) عزاداری می‌کنند.

منشأ اختلاف اقوال در تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) چیست؟

برخی معتقدند که منبع شیعیان غیر ایرانی و به‌ویژه اهل عراق در این‌که روز هفتم صفر را روز شهادت امام حسن مجتبی(ع) می‌دانند، کتاب «مصباح بلد الامین» اثر شیخ تقی‌الدین ابراهیم کفعمی، از دانشمندان بزرگ شیعه در قرن نهم و دهم هجری است.

حجت‌الاسلام و المسلمین یدالله مقدسی، پژوهشگر پژوهشکده تاریخ و سیره پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در مقاله‌ای با عنوان «بررسی و نقد گزارش‌های شهادت امام حسن مجتبی(ع)» که در شماره 49 فصل‌نامه تاریخ اسلام منتشر کرده، بر آن است که مشهورترین قول درباره شهادت امام حسن مجتبی(ع) 28 صفر است؛ گرچه در برهه‌ای از تاریخ، هفتم صفر نیز به عنوان روز شهادت مطرح شده است.

به باور حجت‌الاسلام مقدسی قول مبنی بر شهادت امام حسن(ع) در روز هفتم صفر، پیش‌تر از کفعمی و از زمان شهید اول به بعد، مطرح شده و پیش از آن در هیچ‌ یک از منابع تاریخی به چشم نمی‌خورد.

مرحوم شیخ کلینی در «کافی»، مرحوم شیخ مفید در «الارشاد»  و«مسارالشیعه»، نوبختی در «فرق‌الشیعه»، سعد بن عبدالله اشعری در «المقالات و الفرق»، شیخ طوسی در «مصباح‌المتجهد»، مرحوم طبرسی در «اعلام‌الوراء» و «تاج‌الموالید»، فتاح نیشابوری در «روضة الواعظین»، اربلی در «کشف‌الغمه» و...همگی مستندات مربوط به دوران پیش از شهید اول هستند که روز 28 صفر را به عنوان تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) نقل کرده‌اند.

این پژوهشگر در توضیح این نکته که شهید اول با استناد به چه منبعی هفتم صفر را سالروز شهادت امام حسن مجتبی(ع) دانسته، معتقد است که این نکته برای اولین بار در مستندات تاریخی، در کتابی به نام «تثبیت‌الامامة» اثر قاسم بن ابراهیم رسّی، متوفای 246 هجری و از نوادگان امام مجتبی(ع) به چشم می‌خورد که بعدها در طی زمان، صفحات غیرمعتبری از سوی نسخه‌نویسان بدان افزوده شده است.

عزا و ماتم یا جشن و سرور؟!

بنابراین مستند تمامی کسانی که روز هفتم صفر را به عنوان تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) ذکر کرده‌اند، (از جمله شیخ بهایی و دیگران)، قول شهید اول بوده است و از آنجا که شهید، متأخرتر از بزرگان دیگر بوده و آن بزرگان متقدم به منابع شیعه دسترسی داشته‌اند، قول آنان قوی‌تر است.

هرچند که قول شهادت امام حسن مجتبی(ع) در روز هفتم صفر نسبت به قول مشهور 28 صفر بسیار ضعیف است و از سوی دیگر این روز (7 صفر) در میان تواریخ ذکر شده برای تولد حضرت امام موسی کاظم(ع) قول قوی‌تری است، با این حال برپایی مراسم عزاداری و ذکر مصیبت اهل بیت(ع) در چنین روزی اصلاً محل اشکال نیست.

بنابراین ضرورتی ندارد در روزی که بسیاری از علمای جهان تشیع به سوک امام حسن مجتبی(ع) نشسته‌اند، مراسم جشن و سرور برپا شود و هیچ‌کس نمی‌تواند با استناد به منابع تاریخی نشان بدهد که شیعه از همان ابتدا بنا را بر جشن گرفتن تمام موالید معصومین(ع) داشته است و از همین روی به طریق اولی نباید جشن و سروری در زمان سیاه‌پوشی جامعه دینی برای عزای امام حسین(ع) صورت گیرد.

عزاداری برای امام حسن(ع) در روز هفتم صفر، علاوه بر این‌که نشانه احترام به شیعیان غیر ایرانی و به‌ویژه عراق و برخی از علماست، اما هرچند هم‌چنان که گفته شد از مرحوم شیخ کفعمی، شهادت امام حسن(ع) در چنین روزی نقل شده و این نقل هرچند نسبت به 28 صفر ضعیف‌تر است، اما قابل اعتناست و علما اصطلاحاً عمل را اقوی از سند می‌دانند.

فتاوای برخی از مراجع درباره این مسئله

در پایان فتاوی برخی از مراجع عظام تقلید را درباره تکلیف مؤمنین در روز هفتم صفر و مبنی بر برپایی مجالس عزا یا جشن و سرور مرور می‌کنیم:

آیت‌الله صافی گلپایگانی: برپائی مجلس میلاد ائمه علیهم السلام بسیار خوب و مناسب است اما چون هفتم صفر بنا بر بعضی اقوال مصادف با سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام می‌باشد و از طرفی تمام ماه محرم و صفر ماه‌های حزن آل الله و کاروان داغدار و مصیبت زده حضرت سیدالشهداء علیه السلام است، سزاوار است در این دوماه مجلس روضه و عزا برپا نموده و از مجالس جشن و سرور جدا اجتناب نمود.

آیت‌الله میرزا جواد تبریزی: محرم و صفر ماه‌های حزن بر سیدالشهداء و خاندان اهل بیت علیهم السلام می‌باشد و باید به مجالس عزاداری روضه خوانی بگذرد، والله العالم.

آیت‌الله فاضل لنکرانی: در این که باید یک روز اختصاص به حضرت امام مجتبی علیه السلام داشته باشد، تردیدی نیست و با توجه به اینکه روز 28 صفر روز رحلت خاتم الانبیا (صلی الله علیه و آله) هم هست و بدین لحاظ شهادت سبط اکبر علیه السلام تحت الشعاع قرار می گیرد، لذا خوب است که روز هفتم صفر را به این عنوان اختصاص دهند که (( مشهور )) هم همین است.

آیت‌الله بهجت: مناسب است در جمع بین دو قول (مشهور) در روز هفتم صفر به شهادت سبط اکبر امام مجتبی (علیه الاف التحیة والثناء) و تولد امام موسی کاظم علیه السلام ترتیب مجالس برای هر دو امام بزرگوار داده شود؛ به این صورت که مصائب امام دوم (علیه السلام) و مناقب امام هفتم (علیه السلام) را متذکر و یادآور باشند و همین احتیاط حاصل می‌شود؛ والسلام.

آیت‌الله شبیری زنجانی: عزاداری روز هفتم ماه صفر به عنوان سوگواری سبط (علیه السلام) و تعطیل بازار که سنت شیعیان بوده از شعائر دینی است که باید محفوظ بماند و با ذکر مناقب امام هفتم (علیه السلام) منافات ندارد.

آیت‌الله مکارم شیرازی: البته نظر مشهور طبق آنچه مرحوم کلینی در کافی آورده این است که شهادت آن حضرت در آخر ماه صفر است، ولی با توجه به روایت دیگری که مربوط به هفتم ماه صفر است، سزاوار است نسبت به آن روز نیز احترام رعایت شود.

آیت‌الله عزالدین زنجانی: ترک شادی و سرور در روز میلاد حضرت امام موسی بن جعفر(ع) ـ بر فرض صحت روایت ـ به احترام روز شهادت حضرت امام حسن مجتبی(ع) یا به احترام ایام عزای حسینی اشکالی ندارد؛ چرا که بدل دارد و مؤمنین می‌توانند در روز دیگری مجلس سرور و شادی بر پا کنند و بهتر این است که در این ایام و در روز هفتم صفر مجلس سرور بر پا نشود؛ اما در مدح فضائل حضرت امام موسی بن جعفر(ع) اشعاری قرائت شود و وعاظ محترم سخنرانی کنند.

آیت‌الله وحید خراسانی: به آنچه فقیه محقق، مؤسس حوزه علمیه فرموده‌اند، باید عمل شود.

آیت‌الله سیستانی: بزرگداشت شهادت سبط اکبر امام حسن مجتبی علیه السلام و ترتیب مجالسی برای آن حضرت و ذکر مصائب و یادآوری مناقب آن امام از مصادیق تعظیم شعائر است؛ «و من یعظم شعائرالله فانها من تقوی القلوب».


نویسنده : مسعود .د
تاریخ : یکشنبه 16 آبان 1395
زمان : 04:12 ب.ظ
سه ساله
نظرات |

شب به بیابان تنها منتظرت بودم
باده ی ناکامی در هجر تو پیمودم
منتظرت بودم، منتظرت بودم
آن شب جان فرسا من بی تو نیاسودم
وه که شدم پیر از غم، آن شب و فرسودم




نویسنده : مسعود .د
تاریخ : شنبه 15 آبان 1395
زمان : 04:19 ب.ظ
هر دوشنبه ...
نظرات |

دلم خوش است ، به خوش بینی ات ....

هر دوشنبه ...

من .... نامه ی اعمال ..... تو ....

هیاتی ست ...

مشکی به تن دارد ...

مادرم را دوست دارد ...

و " ان شا الله بهتر می شود" ، گفتن هایت 

و هر بار بدتر شدن من ...

و هر بار مهربان تر شدن تو ...

دلم خوش است به خوش بینی ات ...








نویسنده : مسعود .د
تاریخ : چهارشنبه 12 آبان 1395
زمان : 04:22 ب.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.